۱ـ زن با ازدواج چه حقوقی را از دست می دهد:

حق تععیین اقامتگاه

حق سفر و خروج از کشور (منوط به اجازه ی همسر)

حق اشتغال (مشروط به اذن همسر)

مکلف شدن به تمکین از شوهر(هرگاه مرد اراده کند زن باید آماده برقراری رابطه جنسی باشد، تجاوز وقتی رخ می دهد كه زن راضی به برقراری رابطه ی جنسی نیست ولی در قوانین اسلامی تجاوز شوهر به زن تعریف شده نیست از لحاظ شرعی مرد با قرار داد ازدواج اختیار آمیزش جنسی با زن خود را یافته است .)

 نابرابری در سن ازدواج (در نظر گرفتن سن پائین تری برای ازدواج دختران13 سالگی{ و حتی با اجازه ی پدر کمتر ازآن{)

اجازه ی ازدواج(دختران باکره برای ازدواج حتما باید اجازه پدر و در صورتی که در قید حیات نباشد جد پدری خود را داشته باشند وگرنه آنها می توانند بعد از ازدواج عقد نکاح را از طریق دادگاه ابطال کند.)

 2- طلاق

طلاق حق مرد است (مرد می تواند هر وقت که بخواهد زنش را طلاق بدهد.اما در صورتیکه تقاضای طلاق از سوی زن مطرح شود او باید مواردی همچون : سو رفتار همسر، ندادن نفقه، اعتیاد و .... را اثبات کند)

 3- تعدد زوجات

مرد می تواند 4 زن عقدی و بی نهایت زن صیغه ای داشته باشد.

 4- سن مسئولیت کیفری

سن مسئولیت کیفری (ازآن سن به بعد بزرگسال تعریف می شود و در مقابل ارتکاب جرم با بزرگسالان یکسان مجازات می شود) برای دختران 9 سال قمری(8 سال و 9 ماه شمسی) و برای پسران 15 سال قمری(14 سال و 6 ماه شمسی) است. به یاد داریم کودکانی را که محکوم به اعدام یا سنگسار شده اند.

 5- حضانت و ولایت فرزندان

در مورد حضانت(نگهداری فرزند) مادر پس از طلاق، حضانت فرزندان را از دست می دهد و فرزندان مشترک فقط تا سن 7 سالگی تحت حضانت مادر هستند و البته در همین زمان نیز اگر زن ازدواج کند، حق حضانت فرزندانش را از دست می دهد.

در مورد ولایت(سرپرستی و اداره امور مالی، تصمیم در مورد تحصیل، محل زندگی، اجازه خروج از کشور،اظهار نظر و اجازه در مورد مسائل درمانی بچه و.... ) مادر هیچ وقت نمی تواند سرپرست فرزندش باشد و حتی در صورت نبودن پدر و جد پدری نیز سرپرستی فرزندان به او تعلق نمی گیرد و تنها می تواند قیم فرزند خود باشد .

 6- شهادت

شهادت زن نصف مرد به حساب می آید در بعضی موارد نیز زنان حق شهادت دادن ندارند(زنای محصنه،عفو از قصاص، وصیت و ....)

 7- ارث

بر اساس قانون مدنی ایران زمانی که پدر و مادر فوت کنند و فرزند دختر و پسر داشته باشند. پسران دو برابر دختران ارث می برند. در صورت فوت زن یا شوهر نیز ارث بردن آنها از همدیگر نابرابر است چون در صورت فوت شوهر اگر مرد فرزند داشته باشد زن یک هشتم از اموال وی را و در صورتیکه فرزند نداشته باشد یک چهارم اموال او را می برد و آنهم فقط از اموال منقول و اعیانی غیر منقول (قیمت خانه، درخت بدون در نظر گرفتن زمین آنها) اما شوهر در صورت فوت زنش اگر زن فرزند داشته باشد یک چهارم از کل اموال و در صورت نداشتن فرزند نصف اموال را به ارث می برد. اگر زن ورثه دیگری نداشته باشد کلیه اموال به شوهر می رسد در صورتیکه اگر شوهر ورثه ای نداشته باشد یک چهارم اموال را زن ارث می برد و بقیه به دولت می رسد.و جالب آنکه اگر مردی بمیرد و چند زن داشته باشد. همان سهم یک هشتمی یا یک چهارمی بین تمامی زنانش تقسیم می شود.

 8- دیه

در قتل غیر عمد و یا شبه عمد دیه زن، نصف دیه مرد است . در صدمه دیدن اعضا نیز دیه ای که به زن تعلق می گیرد نصف دیه مرد است.

  9- تابعیت

در صورت ازدواج زنان تابعیت شوهر خود را کسب می کنند و تا زمانی که متاهل هستند نمی توانند ترک تابعیت کنند. متاسفانه در کشور ایران تابعیت پدر به فرزندان داده می شود و حتی اگر زنی ایرانی در ایران با مرد خارجی ازدواج کند و فرزندش در ایران متولد شود باز ایرانی به حساب نمی آید و فرزند او بیگانه ای بیش نیست. زنان ایرانی که با افغانی ها ازدواج کرده اند و هم اکنون مجبور به ترک کشور هستند نمونه بارز این مسئله هستند.

 10- قضاوت

زنان حق قضاوت ندارند.

زنان کالا نیستند تا به مالکیت مردان در آیند و مطابق چنین قوانینی با آن ها رفتار شود.